Εξομολογήσεις

π. Μιχαήλ:

Για να κανονίσετε Εξομολόγηση μπορείτε να τηλεφωνείτε καθημερινά μόνο 10 π.μ. – 12 μεσημέρι (εκτός Σαββάτου και Κυριακής). Αρ. τηλεφώνου: 99426272 (Όλγα)

 

π. Ιωάννης:

Κατόπιν τηλεφωνικής συνεννόησης ή αποστολής μηνύματος SMS (τηλ. επικοινωνίας 99463030)

 

Deliverable

You must submit the exercise (code and report in a zipped folder) until Wednesday 4  of October 2017 in email: Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.  and printed during the lab.

 

For the report, you can use the provided template you can find in moodle.

idryma-filon-i-m-ag-grigoriou-logo

Περιοδικό Παρέμβαση

Euaggelismos tis TheotokouΠάλι σήμερα έχουμε χαρμόσυνες ειδήσεις, πάλι έχουμε μηνύματα ελευθερίας…

Λέει η Γραφή· «…στάλθηκε από τον Θεό ο άγγελος Γαβριήλ σε μια παρθένο, που ήταν μνηστευμένη με έναν άνδρα». Στάλθηκε ο Γαβριήλ, για να αποκαλύψει την παγκόσμια σωτηρία των ανθρώπων. …

Στάλθηκε ο Γαβριήλ, για να συντελέσει να νυμφευθεί το πλάσμα με τον πλάστη...

Στάλθηκε ο Γαβριήλ στην παρθένο που ήταν αρραβωνιασμένη με τον Ιωσήφ, αλλά που προοριζόταν για τον Ιησού, τον Υιό του Θεού. Στάλθηκε ο ασώματος δούλος σε αμόλυντη παρθένο…. Στάλθηκε ο Γαβριήλ, για να δείξει αυτόν που κάθεται σε θρόνο αλλά και σε σπηλιά…

και είχε πάρει περίπου τέτοιες εντολές από τον Θεό.

« Έλα λοιπόν, αρχάγγελε, γίνε υπηρέτης του φοβερού και κρυμμένου μυστηρίου, εξυπηρέτησε το θαύμα. Βιάζομαι εξαιτίας της ευσπλαχνίας μου να κατέβω από τον ουρανό και να αναζητήσω τον πλανεμένο Αδάμ. Η αμαρτία εξασθένησε τον άνθρωπο, που πλάσθηκε σύμφωνα με την εικόνα μου, σάπισε το δημιούργημα των χεριών μου και θάμπωσε την ομορφιά πού έπλασα. Ο λύκος κατατρώει το δημιούργημά μου, είναι έρημη η θέση του στον παράδεισο, το δένδρο της ζωής φυλάγεται από την πύρινη ρομφαία, έχει κλείσει πια ο τόπος της τρυφής. Επιθυμώ να ελεήσω τον κατατρεγμένο άνθρωπο και να συλλάβω τον εχθρό διάβολο. Επιθυμώ αυτό το μυστήριο να μην το μάθουν όλες οι ουράνιες δυνάμεις, σε σένα μόνο τον εμπιστεύομαι. Πήγαινε λοιπόν στην παρθένο Μαρία. Πήγαινε στη ζωντανή πόλη, για την οποία ο προφήτης έλεγε· “ Πόλη του Θεού, δοξασμένα και εξαίσια ειπώθηκαν για σένα”. Πήγαινε στον λογικό μου παράδεισο, πήγαινε προς την πύλη της ανατολής, πήγαινε στο άξιο κατοικητήριο του Λόγου μου, πήγαινε στον δεύτερο ουρανό που βρίσκεται πάνω στη γη, πήγαινε στο ελαφρό και ταχυκίνητο σύννεφο, πληροφόρησέ την για τη βροχή της παρουσίας μου, πήγαινε στο αγίασμα που ετοιμάστηκε για μένα, πήγαινε στον νυμφικό κοιτώνα της ενανθρωπήσεως, πήγαινε στον αμόλυντο νυμφικό κοιτώνα της κατά σάρκα γεννήσεώς μου. Μίλησε στα αυτιά της λογικής κιβωτού, προετοίμασέ τα να μ’ ακούσουν χωρίς να τα τρομάξεις, ούτε να ταράξεις την ψυχή της Παρθένου. Κόσμια εμφανίσου στον έμψυχο ναό μου, πες σ’ αυτήν πρώτα τη χαρούμενη είδηση. Εσύ πες στη Μαριάμ το “ Χαίρε Κεχαριτωμένη”, ώστε εγώ να ελεήσω την εξουθενωμένη Εύα».

Τ’ άκουσε αυτά ο αρχάγγελος και όπως ήταν φυσικό μονολογούσε·

« Παράξενη είναι αυτή η υπόθεση, ξεπερνάει κάθε σκέψη αυτό που ειπώθηκε. Ο φοβερός στα Χερουβίμ, ο αθέατος στα Σεραφίμ, ο ακατάληπτος σ’ όλες τις ουράνιες αγγελικές δυνάμεις, υπόσχεται μια ξεχωριστή επικοινωνία στην κόρη, προμηνύει μια αυτοπρόσωπη παρουσία του, μάλλον υπόσχεται μια είσοδο διά μέσου της ακοής και βιάζεται αυτός που καταδίκασε την Εύα να δοξάσει τόσο πολύ τη θυγατέρα της; Λέει “ας ετοιμαστεί η είσοδός μου διά μέσου της ακοής”. Όμως είναι δυνατόν ανθρώπινη κοιλιά να χωρέσει τον αχώρητο; Πραγματικά αυτό το μυστήριο είναι φοβερό».

Ενώ αυτά είχε στο νου του ο άγγελος, ο Δεσπότης του λέει·

«Γιατί ταράζεσαι και παραξενεύεσαι Γαβριήλ; Δεν σ’ έστειλα προηγουμένως στον ιερέα Ζαχαρία; Δεν του μετέφερες τη χαρμόσυνη είδηση της γεννήσεως του Ιωάννη; Δεν επέβαλες την τιμωρία της σιωπής στον ιερέα που δεν σε πίστεψε; Δεν καταδίκασες τον γέροντα σε αφωνία; Εσύ δεν το ανακοίνωσες κι εγώ το επικύρωσα; Δεν ακολούθησε τη χαρμόσυνη είδησή σου η πράξη; Δεν συνέλαβε η στείρα γυναίκα; Δεν υπάκουσε η μήτρα της; Δεν εξαφανίστηκε η αρρώστια της ατεκνίας; Δεν υποχώρησε η απραξία της φύσης; Τώρα δεν κυοφορεί αυτή που προηγουμένως ήταν στείρα; Μήπως για μένα τον Δημιουργό υπάρχει κάτι που είναι ακατόρθωτο; Πως λοιπόν σε κυρίεψε η αμφιβολία;».

Τι απάντησε ο άγγελος;

« Δέσποτα, το να θεραπεύσεις τα σφάλματα της φύσης, το να ηρεμήσεις την τρικυμία των παθών των ανθρώπων, το να ανακαλέσεις στη ζωή νεκρωθέντα ανθρώπινα μέλη, το να διατάξεις τη φύση ώστε να γεννήσει μια στείρα γυναίκα, το να θεραπεύσεις τη στείρωση σε γερασμένα μέλη, το να μετασχηματίσεις ένα γερασμένο ξερό καλάμι σε χλοερό, το να κάνεις την άγονη γη ξαφνικά πηγή σπαρτών, είναι πράγματα που γίνονται πάντοτε με τη δική σου δύναμη. Μάρτυρες που αποδεικνύουν όλα τα παραπάνω είναι η Σάρρα, η Ρεβέκκα και η Άννα, οι οποίες, ενώ ήταν υποδουλωμένες στη φοβερή ασθένεια της στειρώσεως, απελευθερώθηκαν από σένα.

Το να γεννήσει όμως παρθένος χωρίς τη συμμετοχή άνδρα, αυτό ξεπερνάει όλους τους νόμους της φύσης, αλλά και προαναγγέλλει τη δική σου παρουσία στην κόρη. Εσένα δεν σε χωρούν τα πέρατα του ουρανού και της γης, πως θα σε χωρέσει μια παρθενική μήτρα;».

Ο Δεσπότης απάντησε·

« Πως με χώρεσε η σκηνή του Αβραάμ;».

Ο άγγελος είπε·

« Επειδή, Δέσποτα, υπήρχε ένα πέλαγος φιλοξενίας, εκεί εμφανίστηκες στον Αβραάμ, δηλαδή στη σκηνή του, που ήταν δίπλα στο δρόμο και τη ξεπέρασες, επειδή τα πάντα γεμίζει η παρουσία σου. Πώς θα φέρεις το πυρ της θεότητος στη Μαριάμ; Ο θρόνος σου φλέγεται ακτινοβολώντας από την αίγλη σου και θα μπορέσει η ευκολόκαυστη παρθένος να σε δεκτεί;».

 

Ο Δεσπότης λέει·

« Πράγματι, αν η φωτιά στην έρημο έβλαψε τη βάτο, κατά τον ίδιο τρόπο και η παρουσία μου θα βλάψει τη Μαρία. Αν εκείνη η φωτιά, η οποία σκιαγραφούσε την παρουσία από τον ουρανό της θεϊκής φωτιάς πότιζε τη βάτο και δεν την έκαιγε, τι θα έλεγες για την αλήθεια που κατεβαίνει από τον ουρανό όχι σαν πύρινη φλόγα, αλλά σαν βροχή;».

Τότε πλέον ο άγγελος εκτέλεσε τη διαταγή που πήρε και αφού παρουσιάστηκε στην Παρθένο της είπε πανηγυρικά·

«Χαίρε, Κεχαριτωμένη, ο Κύριος είναι μαζί σου”… Θα γίνεις μητέρα αυτού που καταδίκασε και λύτρωσε τον άνθρωπο.

Χαίρε, αμίαντη μητέρα του Νυμφίου Χριστού στην ορφανή ανθρωπότητα.

Χαίρε, εσύ που καταπόντισες στη μήτρα σου τον θάνατο της μητέρας της ανθρωπότητας Εύας.

Χαίρε, ο ζωντανός ναός του Θεού.

Χαίρε, συ που είσαι εξίσου κατοικία ουρανού και γης.

Χαίρε, ευρύχωρε τόπε της απόρρητης φύσης».

 

Αφού όλα αυτά έτσι έχουν, εξαιτίας της ήλθε ο γιατρός για τους αρρώστους, «ο ήλιος της δικαιοσύνης, για να φωτίσει αυτούς που ζουν στο σκοτάδι», η άγκυρα για όλους τους ταλαιπωρημένους και το ασφαλισμένο λιμάνι. Γεννήθηκε ο Δεσπότης των δούλων που μισούνται αδιάλλακτα, ο σύνδεσμος της ειρήνης, εμφανίσθηκε ο λυτρωτής των αιχμαλώτων δούλων, η ειρήνη αυτών που βρίσκονται σε πόλεμο. «Αυτός βέβαια είναι η ειρήνη μας», την οποία ειρήνη μακάρι να απολαύσουμε όλοι μας με τη χάρη και τη φιλανθρωπία του Κυρίου μας Ιησού Χριστού, στον οποίο ανήκει η δόξα, τιμή και δύναμη τώρα και πάντοτε και σ’ όλους τους αιώνες. Αμήν.

----------

 

Δημητρίου Γ. Τσάμη, Θεομητορικόν, τ. β΄, Εκδ. Λυδία, Θεσσαλονίκη, 2000.

Πάλι σήμερα έχουμε
χαρμόσυνες ειδήσεις, πάλι
έχουμε μηνύματα
ελευθερίας…
Λέει η Γραφή· «…στάλθηκε
από τον Θεό ο άγγελος
Γαβριήλ σε μια παρθένο, που
ήταν μνηστευμένη με έναν
άνδρα». Στάλθηκε ο Γαβριήλ,
για να αποκαλύψει την
παγκόσμια σωτηρία των
ανθρώπων. …
Στάλθηκε ο Γαβριήλ, για να
συντελέσει να νυμφευθεί το
 
πλάσμα με τον πλάστη...
Στάλθηκε ο Γαβριήλ στην παρθένο που ήταν
αρραβωνιασμένη με τον Ιωσήφ, αλλά που προοριζόταν για τον
Ιησού, τον Υιό του Θεού. Στάλθηκε ο ασώματος δούλος σε
αμόλυντη παρθένο…. Στάλθηκε ο Γαβριήλ, για να δείξει αυτόν
που κάθεται σε θρόνο αλλά και σε σπηλιά…
και είχε πάρει περίπου τέτοιες εντολές από τον Θεό.
« Έλα λοιπόν, αρχάγγελε, γίνε υπηρέτης του φοβερού και
κρυμμένου μυστηρίου, εξυπηρέτησε το θαύμα. Βιάζομαι
εξαιτίας της ευσπλαχνίας μου να κατέβω από τον ουρανό και
να αναζητήσω τον πλανεμένο Αδάμ. Η αμαρτία εξασθένησε
τον άνθρωπο, που πλάσθηκε σύμφωνα με την εικόνα μου,
σάπισε το δημιούργημα των χεριών μου και θάμπωσε την
ομορφιά πού έπλασα. Ο λύκος κατατρώει το δημιούργημά
μου, είναι έρημη η θέση του στον παράδεισο, το δένδρο της
ζωής φυλάγεται από την πύρινη ρομφαία, έχει κλείσει πια ο
τόπος της τρυφής. Επιθυμώ να ελεήσω τον κατατρεγμένο
άνθρωπο και να συλλάβω τον εχθρό διάβολο. Επιθυμώ αυτό
το μυστήριο να μην το μάθουν όλες οι ουράνιες δυνάμεις, σε
 
2
 
σένα μόνο τον εμπιστεύομαι. Πήγαινε λοιπόν στην παρθένο
Μαρία. Πήγαινε στη ζωντανή πόλη, για την οποία ο προφήτης
έλεγε· “ Πόλη του Θεού, δοξασμένα και εξαίσια ειπώθηκαν για
σένα”. Πήγαινε στον λογικό μου παράδεισο, πήγαινε προς την
πύλη της ανατολής, πήγαινε στο άξιο κατοικητήριο του Λόγου
μου, πήγαινε στον δεύτερο ουρανό που βρίσκεται πάνω στη
γη, πήγαινε στο ελαφρό και ταχυκίνητο σύννεφο,
πληροφόρησέ την για τη βροχή της παρουσίας μου, πήγαινε
στο αγίασμα που ετοιμάστηκε για μένα, πήγαινε στον νυμφικό
κοιτώνα της ενανθρωπήσεως, πήγαινε στον αμόλυντο νυμφικό
κοιτώνα της κατά σάρκα γεννήσεώς μου. Μίλησε στα αυτιά
της λογικής κιβωτού, προετοίμασέ τα να μ’ ακούσουν χωρίς να
τα τρομάξεις, ούτε να ταράξεις την ψυχή της Παρθένου.
Κόσμια εμφανίσου στον έμψυχο ναό μου, πες σ’ αυτήν πρώτα
τη χαρούμενη είδηση. Εσύ πες στη Μαριάμ το “ Χαίρε
Κεχαριτωμένη”, ώστε εγώ να ελεήσω την εξουθενωμένη Εύα».
Τ’ άκουσε αυτά ο αρχάγγελος και όπως ήταν φυσικό
μονολογούσε·
« Παράξενη είναι αυτή η υπόθεση, ξεπερνάει κάθε σκέψη αυτό
που ειπώθηκε. Ο φοβερός στα Χερουβίμ, ο αθέατος στα
Σεραφίμ, ο ακατάληπτος σ’ όλες τις ουράνιες αγγελικές
δυνάμεις, υπόσχεται μια ξεχωριστή επικοινωνία στην κόρη,
προμηνύει μια αυτοπρόσωπη παρουσία του, μάλλον υπόσχεται
μια είσοδο διά μέσου της ακοής και βιάζεται αυτός που
καταδίκασε την Εύα να δοξάσει τόσο πολύ τη θυγατέρα της;
Λέει “ας ετοιμαστεί η είσοδός μου διά μέσου της ακοής”. Όμως
είναι δυνατόν ανθρώπινη κοιλιά να χωρέσει τον αχώρητο;
Πραγματικά αυτό το μυστήριο είναι φοβερό».
Ενώ αυτά είχε στο νου του ο άγγελος, ο Δεσπότης του
λέει·
«Γιατί ταράζεσαι και παραξενεύεσαι Γαβριήλ; Δεν σ’ έστειλα
προηγουμένως στον ιερέα Ζαχαρία; Δεν του μετέφερες τη
χαρμόσυνη είδηση της γεννήσεως του Ιωάννη; Δεν επέβαλες
την τιμωρία της σιωπής στον ιερέα που δεν σε πίστεψε; Δεν
καταδίκασες τον γέροντα σε αφωνία; Εσύ δεν το ανακοίνωσες
κι εγώ το επικύρωσα; Δεν ακολούθησε τη χαρμόσυνη είδησή
σου η πράξη; Δεν συνέλαβε η στείρα γυναίκα; Δεν υπάκουσε η
μήτρα της; Δεν εξαφανίστηκε η αρρώστια της ατεκνίας; Δεν
 
3
 
υποχώρησε η απραξία της φύσης; Τώρα δεν κυοφορεί αυτή
που προηγουμένως ήταν στείρα; Μήπως για μένα τον
Δημιουργό υπάρχει κάτι που είναι ακατόρθωτο; Πως λοιπόν σε
κυρίεψε η αμφιβολία;».
Τι απάντησε ο άγγελος;
« Δέσποτα, το να θεραπεύσεις τα σφάλματα της φύσης, το να
ηρεμήσεις την τρικυμία των παθών των ανθρώπων, το να
ανακαλέσεις στη ζωή νεκρωθέντα ανθρώπινα μέλη, το να
διατάξεις τη φύση ώστε να γεννήσει μια στείρα γυναίκα, το να
θεραπεύσεις τη στείρωση σε γερασμένα μέλη, το να
μετασχηματίσεις ένα γερασμένο ξερό καλάμι σε χλοερό, το να
κάνεις την άγονη γη ξαφνικά πηγή σπαρτών, είναι πράγματα
που γίνονται πάντοτε με τη δική σου δύναμη. Μάρτυρες που
αποδεικνύουν όλα τα παραπάνω είναι η Σάρρα, η Ρεβέκκα και
η Άννα, οι οποίες, ενώ ήταν υποδουλωμένες στη φοβερή
ασθένεια της στειρώσεως, απελευθερώθηκαν από σένα.
Το να γεννήσει όμως παρθένος χωρίς τη συμμετοχή άνδρα,
αυτό ξεπερνάει όλους τους νόμους της φύσης, αλλά και
προαναγγέλλει τη δική σου παρουσία στην κόρη. Εσένα δεν σε
χωρούν τα πέρατα του ουρανού και της γης, πως θα σε
χωρέσει μια παρθενική μήτρα;».
Ο Δεσπότης απάντησε·
« Πως με χώρεσε η σκηνή του Αβραάμ;».
Ο άγγελος είπε·
« Επειδή, Δέσποτα, υπήρχε ένα πέλαγος φιλοξενίας, εκεί
εμφανίστηκες στον Αβραάμ, δηλαδή στη σκηνή του, που ήταν
δίπλα στο δρόμο και τη ξεπέρασες, επειδή τα πάντα γεμίζει η
παρουσία σου. Πώς θα φέρεις το πυρ της θεότητος στη
Μαριάμ; Ο θρόνος σου φλέγεται ακτινοβολώντας από την
αίγλη σου και θα μπορέσει η ευκολόκαυστη παρθένος να σε
δεκτεί;».
 
Ο Δεσπότης λέει·
« Πράγματι, αν η φωτιά στην έρημο έβλαψε τη βάτο, κατά
τον ίδιο τρόπο και η παρουσία μου θα βλάψει τη Μαρία. Αν
 
4
 
εκείνη η φωτιά, η οποία σκιαγραφούσε την παρουσία από τον
ουρανό της θεϊκής φωτιάς πότιζε τη βάτο και δεν την έκαιγε,
τι θα έλεγες για την αλήθεια που κατεβαίνει από τον ουρανό
όχι σαν πύρινη φλόγα, αλλά σαν βροχή;».
Τότε πλέον ο άγγελος εκτέλεσε τη διαταγή που πήρε
και αφού παρουσιάστηκε στην Παρθένο της είπε
πανηγυρικά·
«Χαίρε, Κεχαριτωμένη, ο Κύριος είναι μαζί σου”… Θα γίνεις
μητέρα αυτού που καταδίκασε και λύτρωσε τον άνθρωπο.
Χαίρε, αμίαντη μητέρα του Νυμφίου Χριστού στην ορφανή
ανθρωπότητα.
Χαίρε, εσύ που καταπόντισες στη μήτρα σου τον θάνατο της
μητέρας της ανθρωπότητας Εύας.
Χαίρε, ο ζωντανός ναός του Θεού.
Χαίρε, συ που είσαι εξίσου κατοικία ουρανού και γης.
Χαίρε, ευρύχωρε τόπε της απόρρητης φύσης».
 
Αφού όλα αυτά έτσι έχουν, εξαιτίας της ήλθε ο γιατρός για
τους αρρώστους, «ο ήλιος της δικαιοσύνης, για να φωτίσει
αυτούς που ζουν στο σκοτάδι», η άγκυρα για όλους τους
ταλαιπωρημένους και το ασφαλισμένο λιμάνι. Γεννήθηκε ο
Δεσπότης των δούλων που μισούνται αδιάλλακτα, ο
σύνδεσμος της ειρήνης, εμφανίσθηκε ο λυτρωτής των
αιχμαλώτων δούλων, η ειρήνη αυτών που βρίσκονται σε
πόλεμο. «Αυτός βέβαια είναι η ειρήνη μας», την οποία ειρήνη
μακάρι να απολαύσουμε όλοι μας με τη χάρη και τη
φιλανθρωπία του Κυρίου μας Ιησού Χριστού, στον οποίο
ανήκει η δόξα, τιμή και δύναμη τώρα και πάντοτε και σ’ όλους
τους αιώνες. Αμήν.
----------
Δημητρίου Γ. Τσάμη, Θεομητορικόν, τ. β΄, Εκδ. Λυδία,
Θεσσαλονίκη, 2000.

Βίοι Αγίων - Εορτές

24/05: Άγιος Νικήτας

Ο Άγιος Οσιομάρτυρας Νικήτας έζησε τον 12ο αιώνα μ.Χ. στην πόλη Περεγιασλάβλ της Ρωσίας. Εργαζόταν ως φοροεισπράκτορας του πρίγκιπα Ντολγκορούκιγ και εισέπραττε από τους φορολογούμενους τεράστια ποσά, που ήσαν υποχρεωμένοι να δίδουν για την οικοδόμηση της πόλεως και ενός ναού. Πέρασαν έτσι πολλά χρό...

Ανθολόγιο

Κοιμήσου κόρη μου ήσυχα …

Κοιμήσου κόρη μου ήσυχα … Όταν ο Άγιος Σπυρίδονας επέστρεψε στην Κύπρο, μετά την Ά Οικουμενική Σύνοδο, με πολλή θλίψη έμαθε πώς η κόρη του Ειρήνη είχε προ πολλού κοιμηθεί. Ο πιστός Επίσκοπος δέχθηκε και αυτή την δοκιμασία με παραδειγματική πραότητα. Μερικές μέρες αργότερα, μια γυναίκα ήρθε σ’ αυτόν και με κλάματα του ζήτησε ...

Επίκαιρα

Επιστολή παραμυθίας από την Γερόντισσα Θεολογία για τις ημέρες της πανδημίας

Επιστολή παραμυθίας από την Γερόντισσα Θεολογία για τις ημέρες της πανδημίας Γερόντισσα Θεολογία, Καθηγουμένη Ιεράς Μονής Κοιμήσεως Θεοτόκου Μικροκάστρου Σιαστίστης.   Πρός τούς ἐν Χριστῷ Ἀδελφούς μας στόν κόσμο καί ἐν ταὐτῷ προσπάθεια πνευματικῆς προσέγγισης τῶν ὅσων συμβαίνουν ἐπ’ ἐσχάτων τῶν ἡμερῶν μέ τήν ἐπέλαση τῆς ἐπιδημίας τοῦ κορωνοϊοῦ καί στήν πατρίδα μας. ...

Επικοινωνία

Διεύθυνση Μεγάλου Ναού: Δανάης 1, Έγκωμη,
2408, Λευκωσία
Διεύθυνση Μικρού Ναού: Αγίου Νικολάου 1, Έγκωμη, 2408, Λευκωσία
Τηλέφωνο: 22355300
Fax: 22590969
Email: agiosnikolaosengomis

@gmail.com

Announcement

Church of Saint Nicolaos in Engomi is open daily from 8:30 am to 12:00 noon, from 5:00 to 8:00 pm and the hours of Liturgical services. For more information contact us on: agiosnikolaosengomis@gmail.com